Częstość disomii uniparentalnej w zespole Pradera-Willego – implikacje dla diagnostyki molekularnej cd

Kilka sond genomowych dystalnych do 15q11q13, MS1-14 (definiujących locus D15S1), 36 DP151 (definiujących locus D15S2), 37 i MS620 (definiujących locus D15S86), sonda o zmiennej liczbie powtórzeń tandemowych (VNTR), która mapuje w pobliżu telomeru chromosomu Użyto również 15,1. (MS620 został zdeponowany w Zjednoczonym Królestwie, Centrum Zasobów Projektu Mapowania Ludzkiego, CRC, Watford Rd., Harrow, Middlesex HA1 3UJ, Wielka Brytania, i można je uzyskać od Dr. Gabrielle Fisher.) Liczba kopii każdego 15q11q13- specyficzna sekwencja DNA została określona przez porównanie z wewnętrznym standardem, H2-26 (definiującym locus D13S28), sondą DNA swoistą dla chromosomu 13 z DNA strawionym Hindlll.14, 20, 39 Każdy proband w tym badaniu odziedziczył jedną matczyną i jedną ojcowski allel dla 3 HVR (określający locus D16S85), sonda VNTR specyficzna dla chromosomu 1640 – wzór zgodny z biologicznym rodzicielstwem. Analiza statystyczna
Analiza statystyczna wieku rodzicielskiego została przeprowadzona z analizą wariancji.
Wyniki
Delecje molekularne w zespole Pradera-Williego
Rysunek 1. Rycina 1. Reprezentatywne autorytmyografy otrzymane metodą analizy molekularnej pacjentów z DNA z zespołem Pradera-Willego za pomocą sond DNA swoistych dla chromosomu 15q11q13. Z wyjątkiem panelu B, różne użyte enzymy podano w nawiasach; HindIII zastosowano ze wszystkimi sondami pokazanymi w panelu B. Rozmiary fragmentów DNA podano w kilobazach (kb). C oznacza stały, niepolimorficzny fragment. Probandy są oznaczone symbolami bryłowymi. Panel A pokazuje ojcowskie delecje przez RFLP w dwóch rodzinach. Zarówno probandy (ścieżka 1) otrzymują pojedynczą kopię allelu macierzyńskiego (linia 3), ale nie mają alleli ojcowskich (linia 2). W panelu B liczba kopii na genom sond specyficznych dla chromosomu 15q11q13 jest porównywana z liczbą kopii na genom sondy kontrolnej chromosomu 13 (H2-26). Dla każdego probandu, delecja jest oznaczona znakiem minus, a hybrydyzacja dwóch kopii znakiem plus. Panel C pokazuje disomy jednoosobowe u bliźniąt jednojajowych, wykrywane przez sondę 189-1 (górny autoradiogram). Zastosowanie sondy IR10-1 (dolny autoradiogram) wykazało, że specyficznym rodzajem upominku dziecięcego jest izodysomia, podczas gdy sonda 34 była nieinformatywna. Panel D pokazuje disomię uniparentalną w dwóch dodatkowych probandach z zespołem Pradera-Williego, wykrytą przez sondę IR10-1 i heterozygotyczność (nieokreślone pochodzenie macierzyste), jak wykryto w sondach 189-1 i 34.
Wykryliśmy delecję molekularną u 8 z 30 pacjentów z zespołem Pradera-Williego (27 procent) bez delecji cytogenetycznej na podstawie badań RFLP (ryc. 1A) i ustalono liczbę kopii na genom każdej sondy DNA (ryc. 1B). Delecje obejmowały pięć sond DNA specyficznych dla regionu chromosomu 15q11q13 (IR4-3R, 189-1, 34, 3-21 i IR10-1) lub tych pięciu sond plus sonda proksymalna, IR 39d.41 Ponieważ podobne delecje tych markery u pacjentów z zespołem Angelmana można wykryć cytogenetycznie, 14 delecje zgłoszone tutaj w zespole Pradera-Williego mogą być wykrywalne cytogenetycznie na wyższym poziomie rozdzielczości. Jeden pacjent z zespołem Pradera-Williego miał mniejszą delecję molekularną niż wcześniej opisano w literaturze41 (i dane niepublikowane), a jeden z pacjentów kontrolnych z delecją cytogenetyczną miał większą delecję molekularną
[hasła pokrewne: korona pełnoceramiczna cena, dermatolog nfz kraków, szynowanie zębów włóknem szklanym ]