Mutacje JAK2 Exon 12 w przypadku czerwienicy purpurowej i idiopatycznej erytrocytozy ad 6

605 × 103 na milimetr sześcienny; P <0,001) (tabela 2 w dodatkowym dodatku). Podczas biopsji wykonano biopsję trepaniny szpiku u pięciu pacjentów; próbki biopsyjne badano w sposób zaślepiony. Wszystkie wykazały charakterystyczny wzorzec przerostu erytroidalnego bez morfologicznych nieprawidłowości linii komórek megakariocytów lub granulocytów (Figura 2 i Figura 1A w Dodatku Uzupełniającym). Hematopoetyczne progenitory, które są homozygotyczne pod względem mutacji V617F, są wykrywalne u większości pacjentów z czerwienicą prawdziwą.12 W celu poszukiwania takiej homozygotyczności u pacjentów z mutacjami eksonów 12, poszczególne krwiotwórcze komórki progenitorowe od pacjentów 3, 4, 5 i 7 genotypowano za pomocą AseI. trawienie (rysunek 2B w dodatkowym dodatku), analiza sekwencji lub jedno i drugie. Homozygotyczności nie obserwowano w żadnej z 151 kolonii erytroidalnych niosących mutację eksonu 12, niezależnie od tego, czy były hodowane w obecności lub nieobecności erytropoetyny (Figura 2C w Dodatku Uzupełniającym). U jednego pacjenta kolonie granulocytów i makrofagów były również heterozygotyczne pod względem mutacji eksonu 12, co wskazuje, że ta zmiana genetyczna zachodziła na poziomie wspólnego szpiku progenitorowego lub hematopoetycznego komórki macierzystej.
Proliferacja i sygnalizacja w komórkach z mutacjami Exon 12
Figura 3. Figura 3. Proliferacja i zwiększona sygnalizacja w nieobecności egzogennej cytokiny z mutacji Jak2 Exon 12. Komórki BaF3 / EpoR (105 na milimetr sześcienny) – transdukowane pustym wektorem retrowirusowym lub stabilnie eksprymujące mysie myszy typu Jak2 lub Jak2 z mutacjami V617F, F537-K539delinsL, H538QK539L, K539L lub N542-E543del – hodowano w nieobecności interleukina-3 przez 4 dni (panel A). W dniach 2 i 4 oceniano liczbę komórek i żywotność w czterech powtórzeniach z użyciem trypanowego wykluczenia niebieskiego. Wyniki odzwierciedlają cztery niezależne eksperymenty; Przedstawiono średnią (. SD) liczbę dla każdej linii komórkowej w obu punktach czasowych. Komórki BaF3 / EpoR transdukowane pustym wektorem retrowirusowym MSCViresGFP (Panel B) lub komórkami BaF3 / EpoR zawierającymi Jak2 typu dzikiego lub Jak2 z mutacjami V617F, F537-K539delinyL, H538QK539L, N542-E543del lub K539L pozbawiono cytokin przez 4 godziny. Komórki poddano lizie i poddano immunoprecypitacji (IP) przeciwciałem swoistym dla Jak2 lub Stat5; Następnie przeprowadzono Western blot (WB) z przeciwciałami przeciwko fosfotyrozynie (4G10), całkowitej Jak2, fosfotyrozynie-694 Stat5 lub całkowitym Stat5 (panel B). Komórki BaF3 / EpoR wyrażające allele Jak2 analizowano metodą Western blot z przeciwciałami specyficznymi dla fosforylowanej lub całkowitej regulowanej zewnątrzkomórkowo kinazy (Erk1) i 2 (Erk2) (panel C). Komórki BaF3 / EpoR stymulowane 10 U na mililitr erytropoetyny przez 10 minut zastosowano jako kontrole dodatnie w panelach B i C. Znaki plus wskazują na obecność i minusowe objawy braku egzogennego Jak2 lub erytropoetyny.
Ekspresja każdego mutanta 12 egzonowego 12 w komórkach BaF3 / EpoR zależnych od interleukiny-3 powodowała proliferację komórek pod nieobecność dodanej egzogennej cytokiny, z kinetyką nieodróżnialną od obserwowanej dla komórek z mutacją V617F (Figura 3A). Ta proliferacja wymagała ekspresji receptora erytropoetyny; nie zaobserwowano go w macierzystych komórkach BaF3 (dane nie przedstawione)
[patrz też: usg kolana kraków, apteka dyżurna mrągowo, endometrioza w powłokach brzusznych ]
[patrz też: isonasin septo, pedicetamol dawkowanie, wniosek o leczenie psychiatryczne bez zgody pacjenta wzór ]