Brak związku między przeciwciałami antimyelinowymi a progresją do stwardnienia rozsianego czesc 4

Nie zaobserwowano innych istotnych różnic między grupami pacjentów. Ryc. 1. Krzywa Kaplana-Meiera dla czasu do konwersji do klinicznie określonej stwardnienia rozsianego według przeciwciał IgM (panel A) i IgG (panel B). Tabela 2. Continue reading „Brak związku między przeciwciałami antimyelinowymi a progresją do stwardnienia rozsianego czesc 4”

Embolizacja tętnicy maciczno-w porównaniu z chirurgią dla objawowych mięśniaków macicy ad 5

Kiedy skategoryzowaliśmy te zdarzenia w odniesieniu do czasu ich wystąpienia (tj. Podczas pobytu w szpitalu, podczas pierwszego roku obserwacji lub po pierwszym roku), 8 z 10 głównych zdarzeń niepożądanych w grupie pobyt w szpitalu, podczas gdy 15 z 16 zdarzeń w grupie zatorowej wystąpiło po wypisaniu ze szpitala. Niepowodzenia w leczeniu
Dwudziestu jeden pacjentów (20%) w grupie zatorowej wymagało dodatkowej inwazyjnej procedury (histerektomia lub powtarzana embolizacja tętnicy macicznej) w przypadku ciągłych lub nawracających objawów, 10 w ciągu pierwszych 12 miesięcy obserwacji (z czego 2 awarie) i 11 później. W grupie chirurgicznej było jedno przekształcenie miomektomii w histerektomię w czasie pierwotnej procedury.
Analiza ekonomiczna
Embolizacja tętnicy maciczno-tętniczej wiązała się z mniejszym wykorzystaniem zasobów niż operacja w początkowej hospitalizacji. Continue reading „Embolizacja tętnicy maciczno-w porównaniu z chirurgią dla objawowych mięśniaków macicy ad 5”

Częstość disomii uniparentalnej w zespole Pradera-Willego – implikacje dla diagnostyki molekularnej ad 9

Pozostaje jednak wykazać, czy badania przesiewowe są wykonalne po akceptowalnych kosztach. Podsumowując, nasze badania wykazały wykonalność technik molekularnych w diagnostyce zespołu Pradera-Williego. Diagnostyka molekularna powinna zatem zostać włączona do kompleksowej oceny dziecka podejrzewanego o występowanie zespołu Pradera-Williego. Finansowanie i ujawnianie informacji
Obsługiwane przez Basil O Connor Starter Scholar Research Award (5-802) od Fundacji Urodzenia Marszów Dimes i American Heart Association, Florida Affiliate (RDN). Dr Armor jest stypendystą Wellcome Trust, a dr Nicholls jest Pew Scholar w Biomediologii. Continue reading „Częstość disomii uniparentalnej w zespole Pradera-Willego – implikacje dla diagnostyki molekularnej ad 9”

Częstość disomii uniparentalnej w zespole Pradera-Willego – implikacje dla diagnostyki molekularnej ad 5

Isodizomię zidentyfikowano za pomocą sondy IR10-1: każdy z bliźniąt odziedziczył dwie kopie jednego allelu (12,5 kb) od swojej heterozygotycznej matki (ryc. 1C, ścieżka 4), ponieważ ich ojciec (ścieżka 3) był homozygotyczny pod względem trzeciego, dającego się odróżnić allelu 17,5 kb (ryc. 1C, dolny autoradiogram). Analizy DNA pacjentów Pacjentów 9 i 29 wykazały, że obaj mieli disominię matki w locus IR10-1 (ryc. 1D). Continue reading „Częstość disomii uniparentalnej w zespole Pradera-Willego – implikacje dla diagnostyki molekularnej ad 5”

Choroba serca: podręcznik medycyny sercowo-naczyniowej

Choroba serca Braunwalda znajduje się teraz w czwartej edycji. Jego produkcja była zadaniem wymagającym ogromnego czasu i wysiłku z doskonałymi wynikami. To wydanie zostało poddane znacznej rewizji z 15 dodatkowymi lub podstawionymi rozdziałami, chociaż zawiera 26 stron mniej niż trzecia edycja (1874 w porównaniu do 1900 stron). Spośród nowych rozdziałów w tej edycji, o względnych zaletach technik obrazowania serca Skortona, Schelberta, Wolfa i Marcusa, o transplantacji serca i serca przez Reitz, o komórkowej i molekularnej biologii sercowej przez Nadala-Ginarda i Mahdaviego, na temat genetyki w chorobie sercowo-naczyniowej przez Pyeritza oraz na temat opłacalnych strategii kardiologicznych prowadzonych przez Goldmana są wybitne. Pomimo szczegółowego omówienia książki o najbardziej wyrafinowanych tematach i raczej ezoterycznych, Braunwald zachował szerokie i praktyczne podejście w ustalaniu granic tego podręcznika. Continue reading „Choroba serca: podręcznik medycyny sercowo-naczyniowej”

Leczenie CMV Retinitis

Badanie (wydanie 23 stycznia) porównawczej skuteczności foskarnetu i gancyklowiru w leczeniu zapalenia siatkówki wywołanego wirusem cytomegalii (CMV) u pacjentów z zespołem nabytego niedoboru odporności (AIDS) dostarcza ważnych informacji. W dniu 17 października 1991 r. Departament Zdrowia i Opieki Społecznej wydał ostrzeżenie kliniczne z National Institutes of Health dotyczące tego badania. Alert został szeroko rozpowszechniony. Stwierdzono, że pacjenci otrzymujący foskarnet żyją średnio o cztery miesiące dłużej niż pacjenci otrzymujący gancyklowir. Continue reading „Leczenie CMV Retinitis”

Wykrywanie HIV w próbkach z nowonarodzonych programów badań przesiewowych

Z ostatnich doniesień wynika, że wykrycie zakażenia ludzkim wirusem upośledzenia odporności (HIV) u noworodków (dzieci w wieku poniżej miesiąca życia) jest możliwe, 2 3 4 5 6 7 8, chociaż nie tak wiarygodne jak u starszych dzieci, dzieci i dorosłych. 1, 3, 7, 8 Istnieją pewne dowody na to, że noworodki, których zakażenie HIV można wykryć w pierwszym miesiącu życia, będą miały szybszy postęp choroby.1, 7 Liczba zakażonych noworodków w połączonych sprawozdaniach jest niewielka, ponieważ krew od noworodka okres jest rzadko dostępny do czasu potwierdzenia zakażenia wirusem HIV. Zastosowaliśmy wykazaną czułość reakcji łańcuchowej polimerazy (PCR) na wykrycie wirusa HIV w próbkach z papierowych bibuł filtracyjnych6, 9 w celu zbadania zestawu wysuszonych plamek krwi (kart Guthrie) uzyskanych rutynowo od noworodków w średnim wieku trzech dni. Pobraliśmy próbki od 42 dzieci urodzonych w latach 1986-1990, których infekcje wirusem HIV są obecnie znane.
Specyficzny dla HIV gag ukierunkowany na PCR, opisany przez Rogers i wsp., przeprowadzono w trzech powtórzeniach z kwasem nukleinowym ekstrahowanym metodą Cassol i wsp. Continue reading „Wykrywanie HIV w próbkach z nowonarodzonych programów badań przesiewowych”

Nadmierne żelazne przeładowanie

Niezwykły raport Gordeuk i wsp. (Wydanie z 9 stycznia) nie jest pierwszym pęknięciem w monolitycznej fasadzie dziedzicznej hemochromatozy. Hemochromatoza jest znana jako grupa chorób i ważne jest, aby postrzegać wspólną patogenezę przeciążenia żelazem u różnych członków tej grupy.
Równowaga żelaza metabolicznego zachowana jest nie poprzez wydalanie nadmiaru, ale przez ograniczenie wchłaniania. Nie ma mechanizmu wydalniczego. Continue reading „Nadmierne żelazne przeładowanie”

Podstawa decyzji FDA w sprawie implantów piersi cd

Podejmując tę decyzję, FDA ostrożnie rozważyła, czy istnieją jakiekolwiek alternatywy dla implantów piersi z żelem silikonowym. Implanty solne pozostają na rynku, a dla niektórych pacjentów stanowią dobrą alternatywę dla implantów silikonowych. Ale dwa dodatkowe czynniki wpłynęły na decyzję. Po pierwsze, u niewielkiej liczby pacjentów implanty silikonowe mogą być bardziej pożądane niż implanty solne, a po drugie, nie ustalono jeszcze bezpieczeństwa implantów solnych. Niektórzy twierdzą jednak, że FDA nie jest w stanie zezwolić na użycie urządzenia medycznego w niektórych sytuacjach, a nie w innych. Continue reading „Podstawa decyzji FDA w sprawie implantów piersi cd”

Czynniki ryzyka dla nefropatii wywołanej cyklosporyną u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi ad 8

Ta retrospektywna analiza sugeruje, że u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi lub zapalnymi i prawidłową czynnością nerek można zminimalizować prawdopodobieństwo jego rozwoju, stosując dawki nie wyższe niż 5 mg na kilogram i unikając zwiększenia stężenia kreatyniny w surowicy, które przekracza 30% podstawowej wartości pacjenta poprzez zastosowanie odpowiednich dostosowań dawek. Ryzyko nefropatii nie zależy od długości leczenia, przynajmniej w pierwszym roku. Aktualność tych wytycznych jest obecnie oceniana w sposób prospektywny przez analizę próbek z biopsji nerki od pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi, którzy byli leczeni niskimi dawkami cyklosporyny przez dłuższy czas. Finansowanie i ujawnianie informacji
Obsługiwany częściowo przez dotację od Sandoz Pharma Ltd., Basel.
* W badaniu wzięli udział: patolodzy: LH Noel, E. Continue reading „Czynniki ryzyka dla nefropatii wywołanej cyklosporyną u pacjentów z chorobami autoimmunologicznymi ad 8”